De eerste werkweek!

Hoera, hoera, we hebben het overleefd! De eerste werkweek van Joris en mijn eerste als desperate housewife zit erop! Na 9 dagen waarvan 7 dagen 12 uur werken, gevolgd door studeren ’s avonds, wat dan weer werd gevolgd door 2 dagen cursus, plus examen…….. Kunnen we vanaf vandaag terug samen zijn! Joris mag sinds gisteren officieel nu ook Australiërs reanimeren :) Hij was wel wat zenuwachtig voor zijn examen, maar het is dus allemaal goed afgelopen! Voor zij die aanwezig waren op onze burgerlijke trouw: de mama van Joris vertelde over hoe Joris het woord Pom-pel-moes als 5 jarige zat in te oefenen. Dat heeft hij deze week terug gedaan met 'resuscitation’en 'disarm defibrillator’, hihi zo grappig! Ik stond in de keuken aan de afwas en hij was aan het studeren in de living, toen ik plots hoorde ‘re-sus-ci-ta-tion’. Maar goed, het heeft blijkbaar geholpen!

Joris zijn reactie na zijn eerste werkweek: medisch gezien zijn er veel gelijkenissen, er is veel meer volk voor hetzelfde werk en gaan werken in gewone kleren op IZ is echt bizar! Op dit moment ligt de focus nog op ‘zien hoe alles hier werkt’, bijleren is voor de volgende weken!

Zoals je weet, hebben we ons eerste bezoek gekregen! Professor Vecauteren, met zijn rechterhand Luc Sermeus, kwamen langs. Het etentje in het tramcar restaurant was heel gezellig. Plus het is supertof om mensen uit België te zien!

De eerste 3 dagen dat Joris ging werken, heb ik in de voormiddag ‘Home and Away’ bijgelezen. Ja, dat durf ik zo toe te geven! Ze staan hier een jaar verder en anders kon ik niet meer volgen! In de namiddag heb ik dan gesolliciteerd. Voor je het weet vliegen er uren voorbij terwijl je naar een job zit te zoeken. Ik vrees dat dit vooral een erg frustrerende zaak gaat worden! Voorlopig heb ik teruggekregen dat ‘ze overtuigd zijn van mijn capaciteiten, maar dat ze deze keer toch voor iemand anders gaan’. 

Tja om les te geven, moet ik mij aansluiten bij het Victorian Institute of Teaching, wat me ongeveer 3500 dollar gaat kosten. Dan weet ik nog niet of ik wel een job zal hebben en zie ik Joris niet meer want dat is altijd fulltime! Ik ben dan maar op zoek gegaan naar iets tijdelijk of parttime, zonder al te veel succes. Allez, binnen een goede week zal ik het definitief weten, want er stond bij ‘indien we u niet contacteren binnen twee weken, hebben we iemand anders gevonden’. Verder heb ik mij aangesloten bij een site om te babysitten, zonder succes! 'Wij zoeken iemand met meer ervaring', serieus?! Ik help Val met de kids keivaak, maar dat telt blijkbaar niet!

Ik ben ook nog naar een infosessie van vrijwilligerswerk gegaan in het Royal Children’s Hospital. Toen ik toekwam was er ongeveer 250 man… Bomvol zat die zaal! Ze zeiden dat je het werk moet zien als een vaste parttime job, vakantie nemen kan ‘maar niet elk semester natuurlijk’, interviews starten mei-juni, want nu zitten ze nog vol van de vorige infosessie. Met een minimum commitment van 12 maanden… Kan ik het dan al schudden! Jammer maar helaas! Ik heb me ook nog opgegeven in het ziekenhuis waar Joris werkt, maar daar heb ik nog niets van vernomen. Alle gekheid op een stokje: ik zal hier alle dagen moeten gaan shoppen en den toerist uithangen! Werken, wat is dat?! 

O bijna vergeten: ik heb mijn eerste haai gezien! Geen zorgen, het was in het aquarium van het Children’s Hospital! Dit ziekenhuis ligt vlak naast de zoo en de zoo heeft hier dan ook enkele plaatsen gemaakt waar de kinderen naar de beestjes kunnen komen kijken.

Na de 3^de dag solliciteren (lees: binnen zitten), was ik het zo kotsbeu dat ik de stad ben ingetrokken op mijn eentje! Ik ben al een stuk moediger geworden dan in het begin. Ik panikeerde een beetje als ik in de stad kwam. Nu pak ik mijn fiets en trek ik naar de CBD (Central Business District = downtown Melbourne!). 

Gelukkig ligt er langs de rivier (Yarra River) een pad voor fietsers en voetgangers. Die laatste zijn vooral lopers. IEDEREEN loopt hier precies?! Moedigt mij wel aan om er binnenkort ook nog eens terug aan te beginnen!

BBQ is zowat het nationale gerecht hier in Australië, je ziet op verschillende openbare plaatsen dan ook bbq’s verschijnen die gratis door iedereen gebruikt mogen worden! Kan niet wachten om dit zelf ook eens te gaan doen!

Verder kwam ik op mijn fietstochtjes echt mooie uitzichten tegen. Ik dacht voor een seconde: amai het is hier precies nog schoner dan naast de Nete! ;)

Op het fietspad langs de rivier staan nergens pijlen. Je hebt dus eigenlijk geen idee waar je bent als je uw weg niet kent. En o ja: ik ben natuurlijk blijven gaan tot ik dacht: AMAI WIJ WONEN VER VAN HET CENTRUM! Een lieve man, zag mijn verstrooidheid en vroeg ‘are you lost?’.. Euhm ‘I might be!’ en o jawel, ik was alweer 3 km te ver gefietst. Memo to myself: als ik deze brug zie: moet ik eraf!

Tweede memo to myself: blijf aan de onderkant van de rivier, want er zijn aan de southbank geen mogelijkheden voor fietsers om naar boven te gaan. Jaja, ik heb mijn fietske op mijn rug kunnen pakken en ik ben met de trap naar boven kunnen gaan! In 30 graden met een pot op uw bol, wordt een mens daar niet vrolijk van ;) Dat terzijde, heb ik mij goed kunnen bezighouden deze week. Ik denk dat als mijn tochtjes opgenomen zouden worden, dat ze goed materiaal zouden zijn voor videodinges!

Lang leve het fietspad langs de rivier, maar in het centrum is het een ramp. Melbourne is niet zo plat als Lier… Zelfs plat is eigenlijk vals plat. In het centrum wordt op een 4 rijvaksbaan een halve meter voorzien voor fietsers. Die belachelijke strook die hier ‘fietspad’ wordt genoemd, kan dan ook gewoon ineens stoppen! En dan moet je te voet verder! Verder moet je niet alleen ogen hebben op de achterkant van uw hoofd maar liefst overal. Auto’s komen van overal, plus ze rijden hier natuurlijk aan de verkeerde kant he! 

Ik kijk al uit naar alles wat er moet komen deze week: om te vieren dat Joris geslaagd is, gaan we vanavond vieren in ‘Meat and Whine Company’. Zaterdag gaan we naar het Dutch festival en zondag naar de picknick van Belgians in Melbourne: doel: mensen leren kennen natuurlijk! J Wie weet kan iemand me zelfs aan een jobke helpen! Cross your fingers!

X x X Charisse en Joris