Soms komen dromen uit…

Iedereen die Joris kent, weet dat hij helemaal gek is van de zee! Zo gek dat hij het zelfs waard vindt om in de Oosterschelde te gaan duiken, het blijft dus niet bij plezierreisjes in warm water à la Egypte. Ik laat hem maar doen en denk bij mezelf ‘jij liever dan ik’! Één van zijn dromen was om te duiken met de grootste vis ter wereld: de walvishaai.

Iedereen die mij kent, weet dat ik mij niet zo op mijn gemak voel in de zee... Ik ben ervan overtuigd dat er overal haaien kunnen zitten (die mij ongetwijfeld willen opeten) en ik ga niet dieper dan ik kan staan. Ik had nog niet van de walvishaai gehoord, maar laat mij zeggen dat ik sinds vorige week nooit meer zal vergeten waar het om gaat!

Exmouth: een stadje letterlijk in the middle of nowhere van de woestijn, in het noordwesten van Australië op 1300 km van Perth (4600 km van Melbourne!), dat toch heel veel te bieden heeft dankzij het mooie 'Ningaloo Reef' dat er vlak voor ligt! Minder bekend dan het Great Barrier Reef, maar zeker de moeite waard. De namen van de baaien zeggen genoeg: ‘Oyster Stacks’, ‘Turqoise Bay’ en ‘Coral Bay’.

Snorkel in de hand en gewoon het water instappen om het koraal vlakbij het strand te gaan bekijken. Alle figuurtjes van Finding Nemo hebben we kunnen zien. Prachtig om dat in de natuur te kunnen vinden in plaats van in het aquarium bij ons vast Chinees restaurant thuis ;)

Hoe geweldig we Nemo en Dory vinden, dat was niet de hoofdzaak om naar Exmouth te gaan…

De tour die we hadden geboekt begon om 7u ’s morgens. Een busje pikte ons op waar we kampeerden en we vertrokken richting de boot. 

Eerst zijn we gaan snorkelen aan het uiterste punt van het rif. Ja, de adrenaline begon al wel te komen aangezien ik duidelijk daar niet meer kon staan en we op een punt in de Indische Oceaan waren, waar mijn denkbeeldige haaien van België geen illusie zijn, maar een feit. Vanaf dat moment kwamen we in hun terrein! 

Het tweede deel van de dag kwam heel snel. We kregen de instructie om te relaxen op de boot en te genieten van het zonnetje en de omgeving. De boot had de helikopter uitgestuurd om op zoek te gaan naar the one and only whale sharks! YEP, het hoofddoel van onze reis naar Exmouth. Snorkelen met de gentle giants! Om het even duidelijk te maken: gentle: géén great white, bull of tigershark. Het dier eet alleen kril... Kril lijkt volgens onze gids op luchtbellen. De instructie was 'maak zo weinig mogelijk luchtbellen met de flippers, anders komt het dier achter u aan. Zonder kwade intentie, maar gewoon omdat het denkt dat je kril aan je flippers hebt hangen. Ok nu iedereen gerustgesteld is (NOT!)... mochten we even relaxen.

Het 'sit back and relax'-deel heeft welgeteld een paar minuten geduurd, want toen kregen we opeens te horen 'GROUP 1 GET READY!!'... In mijn hoofd werd dat vertaald als: 'Wat? Get ready? Hoe? Dat kan niet? Ik moest sit backen en relaxen :s OMG!' Ik was er duidelijk mentaal nog niet klaar voor, maar de adrenaline pompt en het enthousiasme van de groep is aanstekelijk. Joris is overduidelijk helemaal in zijn nopjes en is meer excited dan een kind dat zijn kerstcadeautjes krijgt. 

Voor je het weet vliegt de achterdeur van de boot helemaal open, zitten er 10 super-enthousiaste mensen klaar met flippers en snorkel om van de boot in het diepe water te springen. De gids roept 'WHEN I SAY HEAD IN THE WATER, YOU PUT YOUR HEAD IN THE WATER!!!' en voor je het weet, spring je in de zee en steek je uw hoofd in het water om een gigantische haai met kop eerst op u te zien afkomen. Geloof me, zelfs zonder haaienfobie is dan het enige wat je kan denken 'SWIM FOR YOU LIIIIIIIIIIIIIIIFE'!! Maar ja, iedereen die heeft opgelet tijdens het lezen, weet dat je geen bubbels wilt maken met de flippers, want dan komt het dier achter u aan!

WHAT TO DO? Mij verstoppen achter Joris en hopen dat als ik opnieuw kijk de haai mooi voorbij zwemt en niet aan mijn flippers knabbelt! Duidelijk de enige oplossing! Haha heerlijk, het neerschrijven alleen doet mijn bloed weer sneller stromen en ik kan het niet laten om luidop hard te beginnen giechelen! Kriebelenbuik-troef!

Ons eerste moment in het water! Wij zijn de rechtse!

Yep, that's us again!

What? Heb ik dat gedaan? No way! 

De eerste whale shark in volle actie!

OOO way! Meermaals zelfs. Want dan moesten we er weer uit en was het aan groep nummer 2, wat gelukkig voor ons sissies waren :) Die waren er na 5 minuten alweer uit en de helft werd door de 'redboot' opgepikt omdat ze eruit wilden. Dus het was in no time weer aan ons! 

Plop, weer in het water met onze groep, heads in the water en daar kwam hij weer, deze keer niet frontaal maar langs de zijkant gepasseerd, dat was beter voor mijn hart. Daar zwem je dan in het midden van de oceaan, met de grootste vis ter wereld en het enige wat je kan doen om de ervaring langer te laten duren is zo snel mogelijk proberen te zwemmen! Het was een haai van 8m, een ton per meter en die zoeft door het water met een serieuze snelheid. 

We moesten er weer uit voor de volgende groep en toen was de haai weer naar de bodem van de zee. Tien minuten later had de helikopter echter al opnieuw een haai gespot (dezelfde?) en mochten we er weer in, deze keer zijn we er echt lang mogen in blijven, zeker een uur. hoewel ik na een half uur echt niet meer kon en voor de eerste keer die dag Joris zijn hand durfde loslaten. Ik was uitgeput en stond op het punt om de 'redboot' te roepen toen de gids naast mij kwam zwemmen en zei 'It's ok that you can't keep up with the biggest fish in the sea'. Ze stak haar hoofd in het water om verder te gaan...

... om een seconde later terug boven te komen en te roepen 'ANOTHER SHAAARK!' Ow ja, vlak naast mij, de groep 20 meter verder en ik met de gids bijna alleen bij een volgende haai die was komen aan zwemmen. Ik steek mijn hoofd onder water en zie hem langs mij passeren: ONGELOOFLIJK want deze keer had ik Joris zijn hand niet om mij aan vast te houden! Shocktherapie, werkt het? Ik denk het wel, want ik had geen schrik, ik wilde gewoon blijven zwemmen om hem bij te houden. Hij zwom na een tijdje in grote cirkels rond onze groep (uit nieuwsgierigheid?) dus we moesten niet meer zo hard ons best doen om hem bij te houden. Dit exemplaar was zeker een andere aangezien hij iets wat kleiner was en dikker dan de eerste. 

Wat een ervaring! De Aussies kennen hun superlatieven in hun alledaagse taal, maar op deze ervaring was hun 'AWESOME', 'SURREAL', 'WONDERFUL' en zo veel meer echt wel van toepassing! Ik kan er nog 5 blz over schrijven, maar niets zal kunnen weergeven hoe het was. Ik laat de foto's dan liever voor zich spreken... Droom maar even weg... Of verklaar ons knettergek, dat mag ook!