Als iedereen springt... Will you?

Joehoe grote vakantie!!!!!!! We zijn 2,5 week naar het noorden gegaan en we hebben enerzijds het gevoel alsof we een weekend zijn weggeweest omdat het zo is gevlogen en anderzijds alsof we 3 maanden daar zijn geweest omdat we zooooooo veel hebben gedaan. ’Joris, hoe heet die waterval ook al weer?’, ‘Welke wandeling was dat ook al weer?’ en ‘OMG hoeveel foto’s zijn dit, daar geraak ik nooit door!’… In alle eerlijkheid: een reis om jaloers op te worden!

Van Melbourne vlogen we naar Darwin om enkele nationale parken te bezoeken: Kakadu, Katherine, Nitmiluk en Litchfield. Als je weet dat the Kakadu ongeveer zo groot is als België dan begin je een besef te krijgen van hoe onze eerste week naar al deze parken eruit zag: roadtriiiiiiiiip! Bij ons panikeerde ik soms in mijn Ford K'tje wanneer een vrachtwagen mij voorbij stak (ja ik ben een slak), maar de vrachtwagens daar waren nog wel wat anders: roadtrains. Beeld je onze grootste vrachtwagen in, maar dan x4... 

Op onze voorbije trips zagen we koppeltjes kamperen met een ‘van’, dat moesten we toch zeker ook eens uitproberen?! Jammer genoeg – dood aan het hoogseizoen – waren alle deftige vans verhuurd en bleef er nog maar één bedrijf over: Wicked Campervans. De naam zegt genoeg... Achteraf gezien niet meteen onze beste beslissing… Kommer en kwel, met een 2wheel drive campervan door the kakadu WHAT WERE WE THINKING, dank u tripadviser voor de foute informatie! Maar o wat een grappige herinneringen we er weeral bij hebben…

Hoe kan ik ooit beschrijven wat daar allemaal te zien was… Ik wist zelfs niet dat er een verschil was tussen zoet- en zoutwaterkrokodillen.. Of ook freshies en salties genoemd. En doe nu niet of dat jij liefste lezer dat wel weet, boehoe! En nee, het antwoord luidt niet de ene zwemt in zoet en de andere in zout water... ;) dat zou té logisch zijn! 

Ik weet ondertussen dat we tijdens de sunset cruise niet in het water wilde vallen van de Yellow River in Kakadu (Cooinda) waar buiten de meest ongewone vogels, de salties in overvloed aanwezig waren. 

Sunset cruise Yellow River

Ze zijn zo moeilijk om te spotten!

Ik weet dat we in water heb gezwommen met freshies maar dat zij zich aan het verstoppen waren in het struikgewas… Geen stress, de borden zeggen dat je pas uit het water moet om 7pm, dan gaan ze zich voeden. Plus ze verzekerden ons dat ze ‘mens’ niet lekker vinden. Dus no worries right?



Joris voelt zich overal als een vis in het water, maar voor mij ging het zwemmen zonder zorgen toch het gemakkelijkste in rockpools die zich 100 meter boven het meer bevonden. De heerlijkheid van een koud rockpool na een uur of twee te hebben geklommen over de rotsen, soms recht omhoog, in 30°C! En o ja hoogseizoen dus we moesten het zeker met 6 mensen delen.. Zo hebben we er een tiental gevonden en in ELK pool zijn we natuurlijk geplonsd.


Dit hiernaast, dat azuurblauwe water: Berry Springs... Hier is het 8u 's morgens en we hebben het plonge pool helemaal voor ons alleen. Het water was zelfs lekker warm: heerlijk! 

Verder was er vooral in Ubir veel Aboriginal Rockart. Langs de rand van de rots brengen ze een siliconen rand aan zodat de tekeningen bewaard blijven. 

Als je dan denkt dat je het mooiste hebt gezien… Katherine Gorge, voor mij het mooiste van het Darwin-deel. Een wandeling waar geen einde aan leek te komen, maar wat een beloning. En o ja, daar zijn we ook ingesprongen. Er waren nog twee oudere koppels en die durfden in het water, dan kan je toch onmogelijk onderdoen?! Een beetje later toen we langs de rotsen de andere kant wilden zien, zagen we daar een enorme schildpad zwemmen… En dat zou zeker niet de laatste zijn die we deze reis zouden tegenkomen! 


Aan het beginpunt van de wandeling kon je ook zwemmen, het ziet eruit als croc-paradise, maar het is een controlled area. Alhoewel die val daar in het water ons toch niet helemaal gerust stelde, zeker niet aangezien ze er 2 weken daarvoor één in hadden gevangen! Creepy! 


Wij hebben er hiervoor nog niets over vermeld, maar termieten dat dit land kent! En in het noorden zijn ze nog vele talrijker. Wat je hier
 ziet, is geen kerkhof... Maar termite paradise. Elke 'zerk' stelt een termietenheuvel voor. Ik had mijn kleedje na het zwemmen aan een paal gehangen en na een half uur zat het VOL met die beestjes, ik krijg er nog jeuk van!

Joris vond de falls geweldig, elke keer opnieuw! Links aan Florence Falls, eerlijk toegegeven, het heeft iets bang-e-lijk om onder zo’n donderende waterval te gaan staan. Rechts, aan Edith Falls leek het wel een natuurlijk waterpark met wildwaterbanen incluis!

Darwin zelf vonden we niet zo geweldig. Vooral schokkend hoe de Aboriginals daar leven. Letterlijk en figuurlijk op de rand van de maatschappij. We voelden ons daar niet gerust en Joris was er deze keer nog minder gerust in dan ik (that’s a first!). Aangezien we bang waren om onze van nog maar achter te laten om eten te gaan kopen, zijn we daar niet lang gebleven. Aan het strand kan je toch niet liggen, overal warningsigns voor de crocs! 


Op één van de campings zijn we ook zo’n signs tegengekomen. Onze van staat daar onder de bomen geparkeerd. Toen was ik toch heel blij dat we voor een busje hadden gekozen en niet voor onze tent… 


Veel luxe hebben we hier niet wanneer we op trip gaan: back to basics is het minste wat je kan zeggen! Elke dag weer hopen dat de volgende camping please please please een microgolf of vuur heeft zodat we weer geen boterhammen moeten eten. Verbazend wat je allemaal in een microgolf kan maken :) pasta, zacht gekookt ei, rijst,... En ook hoe snel brood groen ziet als je het in de koffer in hete temperaturen alleen maar kan bewaren.. Jakkes. 

Voor het tweede deel van onze vakantie moesten we het vliegtuig nemen naar Cairns: love it, love it, love it!!! We verbleven daar in een hostel en we konden onze spullen wassen! Waauw wat een luxe! 
Wat een leuk en moooooi stadje, ook al kan je ook daar niet aan het strand liggen vanwege dezelfde beestjes… Als een haai en een croc mekaar tegenkomen, wat zou er dan gebeuren? Maar goed we dwalen af. Of niet? Cairns is uiteraard bekend omwille van haar toegang tot het great barrier reef!

De eerste twee dagen zijn we rond Cairns nog twee nationale parken gaan bezoeken, Cape Tribulation 

via de Great Barrier Reef Road... 

En Dantree Rainforest. We gingen op zoek naar de lokale beroemdheden, lees: blauwe vogels van 2 meter lang, boomkangoeroe’s en vogelbekdieren, jammer maar helaas hebben ze zich niet laten zien. Wildlife… Pft! ;)

Het tweede deel van de week maakte echter alles goed, want na 2 dagen oefenen in het zwembad, mocht ik met mijn groep en Joris met zijn lokale buddy gaan duiken aan het great barrier reef!!! Met 30 mensen, 3 dagen op een jacht langs het GBR varen en er gemiddeld 4 keer per dag inspringen om te gaan duiken. Veel beter dan dat, wordt het niet! Wel erg vermoeiend! 

Yep, I’m a licensed diver baby! Wie had dat ooit gedacht?! Joris heeft zijn eerste duik gedaan toen hij 14 was, ik de mijne toen ik net geen 28 was. Wooooow en het was cool, buiten de nachtduik, maar daarover later meer.

Normaal is het eerste wat de instructeur - eens je onder water bent – checkt ‘is alles ok?’ met de bekende duikgebaren. Alleen maakte die van ons een ander gebaar. Beeld je in: een plat verticaal hand, vlak boven zijn hoofd… O ja, shark! Dus je kijkt om en daar zwemt de eerste haai voorbij! Eerste, want wij hebben er in totaal vier gezien! White reef tip sharks waren het, ongeveer 1,5m groot en meer bang van ons dan wij van hen: dat is het type haai dat ik helemaal oké vind! Ik dacht dat ik weer zo veel schrik zou hebben, maar niets is minder waar. Ik heb tijdens het duiken geen enkele keer schrik gehad, ik wilde alleen meer meer en meeeeeeeer zien. En dat kregen we dan ook! 

Mijn Engelse buddy Sophie, was de super turtle spotter en hoeveel we er hebben gezien… Ik ben zelfs de tel kwijt geraakt! Uiteraard ook weer alle visjes van Finding Nemo en nog 101 meer, plus een bull-ray. Deze laatste klinkt gevaarlijk en is ook de enige gevaarlijke die we hebben gezien, ‘the one that killed Steve Irwin’ zei de instructeur (die crazy Australische man van Crocodile Hunter), hier duidelijk een legende! 

Dus de nachtduik… OMG dat doe ik nooit meer: pikdonker buiten, het water ziet pikzwart, geen land in zicht, de instructeurs zeiden een uur ervoor dat ze een grote haai rond de boot hadden zien cirkelen…en het enige wat je hebt om u te behelpen: een kleine lamp… ‘Ok guys, jump in the water!’ En als cadeauke mocht ik eerst want mijn oren klaren het traagste! Tja groepsdruk doet rare dingen met een mens, weeral! 
NOPE het was niet aan mij besteed! De enige keer dat Joris met onze groep meekwam (vanaf toen waren we licensed divers), maar als buddy Ricardo had… Ricardo vond de nachtduik geweldig en zoooo relaxed, tja dat zijn de Joris-vibes, ‘no stress mate’!

En vooraleer we het wisten zaten we weer op het vliegtuig naar Melbourne. ’s Nachts thuiskomen en ’s ochtends weer paraat op het werk met véééééél nieuwe herinneringen! 

Ik kreeg vroeger nogal vaak te horen '...en als al die anderen in de put springen, spring jij dan ook?'??? Ik weet ondertussen dat hier in Australië het antwoord daarop volmondig 'O JA' luidt! Groepsdruk werkt hier voor mij en Joris perfect, anders hadden we hier al heel veel ZALIGE momenten laten passeren: zwemmen met whale sharks, springen in water waar freshies zitten, onder een donderende waterval zwemmen en er proberen op te klimmen, duiken aan het GBR --->, 
de ervaring van het kamperen hier zelf (met alle beestjes die daarbij komen kijken) ... 

Grenzen verleggen? Welke grenzen? The sky is the limit :D!! En nu? Op naar het volgende natuurlijk!